ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΪΖΗΣ

Αντώνης Παίζης: ΙΑΤΡΟΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Similia  Similibus  Curantur

gallery/menuimage3

: : Ομοιοπαθητική     Η Αρχή

Εμπνευστής και ιδρυτής της Ομοιοπαθητικής ήταν ο γερμανός γιατρός Samuel Hahnemann, το 1970. Ο Hahnemann ήταν ένας χαρισματικός νέος, που από μαθητής ακόμα ήταν γνωστός στην πόλη που ζούσε, στο Meissen, για την ασυνήθη έφεσή του στις ξένες γλώσσες και την εξαιρετική του ικανότητα στην μελέτη των επιστημών. Από την ηλικία των 12 ετών, καθοδηγούσε φοιτητές του τοπικού πανεπίστημίου στην μελέτη των Ελληνικών και των Λατινικών. Στην ηλικία πριν το πανεπιστήμιο, είχε προσθέσει Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Αραβικά, Συριακά, Χαλδαϊκά και Εβραϊκά στην λίστα  των γλωσσών που ομιλούσε εξαιρετικά. Κατάφερνε να εξασφαλίζει το προς το ζείν ως μεταφραστής και ως εκπαιδευτής ξένων γλωσσών στο πανεπιστήμιο του Leipzig, όπου παράλληλα σπούδασε επιστήμες. Εγινε μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών, ιδιαίτερα τιμούμενος για την έρευνά του στην χημεία. Αλλα πεδία διάκρισής του αποτέλεσαν η βοτανολογία, η αστρονομία και η μετεωρολογία. Την ιατρική την σπούδασε στο Leipzig και την Βιέννη και αποφοίτησε με διακρίσεις το 1779.  Ξεκίνησε την εξάσκησή της το 1781.
Το φυσικό διερευνητικό του χάρισμα τον οδήγησε να μελετήσει ιατρικές πρακτικές από παλαιότερα ιατρικά συστήματα αρχαίων λαών, όπως ανατολικές παραδόσεις (όπου κατανοούσαν την φυσιολογία με ένα ζωτικό τρόπο, όπως η ομοιοπαθητική). Ο Hahnemann ήταν απογοητευμένος με τον τρόπο που εφαρμοζόταν η ιατρική στην εποχή του, διαπιστώνοντας ότι οι τότε ιατρικές θεραπευτικοί μέθοδοι, προκαλούσαν περισσότερο κακό παρά καλό.  Αφησε την ιατρική και εργαζόταν ως μεταφραστής σε ιατρικά κείμενα.
Οταν μετάφραζε την “Πραγματεία στην Μateria Medica” του William Cullen, o Hahnemann θέλησε να εξετάσει την φαρμακευτική επίδραση των ουσιών κάτω από ένα διαφορετικό πρίσμα. Ο Cullen ισχυριζόταν στο ιατρικό του κείμενο ότι το φάρμακο κινχόνα (“cinchona” γνωστό ως Peruvian Bark) ήταν αποτελεσματικό στην θεραπεία της ελονοσίας λόγω της πικρής και στυπτικής του ιδιότητας που είχε τονωτική επίδραση στο στομάχι.  Ο Hahnemann είχε ήδη μελετήσει αυτό το φάρμακο βοτανολογικά και θεώρησε ότι κάτι άλλο το έκανε αποτελεσματικό κατά της ελονοσίας και όχι η στυπτική πικράδα του, καθότι άλλες ουσίες πιό στυπτικές και πικρές θα είχαν πιο έντονο θεραπευτικό αποτέλεσμα στην ελονοσία, κάτι όμως που δεν συνέβαινε.
Eτσι ο Hahnemann έκανε το πρώτο “proving” ή τέστ, για να προκαλέσει την υπόθεση του Cullen και να αποδείξει γιατί η κινχόνα είχε τόσο καλά αποτελέσματα στην ελονοσία. Πήρε κινχόνα ακριβώς όπως την παίρνουν οι ασθενείς με ελονοσία, παρότι ο ίδιος ήταν υγιής και σύντομα άρχισε να αισθάνεται τα ίδια τα συμπτώματα της νόσου: ρίγη, αρθραλγίες και επαναλαμβανόμενους πυρετούς. Για τον Hahnemann ήταν πλέον φανερό ότι η αποτελεσματικότητα της κινχόνας δεν οφειλόταν στον πικρό και στηπτικό χαρακτήρα της αλλά στο ότι μπορούσε να προκαλέσει στο σώμα, συμπτώματα σαν της ελονοσίας.
Ο Hahnemann συνέχισε να διερευνά, να ανακαλύπτει, να δοκιμάζει και να καταγράφει τα συμπεράσματα από τα proving που διενεργούσε με άλλες φαρμακευτικές ουσίες. Τα Provings (Αποδείξεις) έγιναν λοιπόν ο θεμέλιος λίθος, αυτού που θα αποκαλούσε “Φυσικό Νόμο των Ομοίων”.
Προοδευτικά, για να αντιμετωπίση την τοξικότητα των φαρμακευτικών ουσιών στην αδρή του μορφή, ανέπτυξε τις διαδοχικές αραιώσεις και τις κρούσεις, ως διαδικασία παρασκευής του φαρμάκου, μέθοδο που αποκάλεσε “Δυναμοποίηση” (Potentization). Εγινε γνωστός ως ο Πατέρας της Πειραματικής Φαρμακολογίας, γιατί ήταν ο πρώτος γιατρός που παρασκεύασε φάρμαμα με ένα ειδικό τρόπο και γιατί τα “αποδείκνυε» (proved) ή τα δοκίμαζε (tested) πρώτα σε υγιή άτομα ώστε να διαπιστώσει πως τα φάρμακα αυτά θα δρούσαν στο σώμα. Μέχρι τότε τα φάρμακα δίνονταν καθαρά με υποθετικές και θεωρητικές ενδείξεις, χωρίς να υπήρχε καμμία πειραματική απόδειξη.
Ο Hahnemann έγραψε το “The Organon of Medicine” (που αφορά την φιλοσοφία, τον Νόμο των Ομοίων και την εφαρμογή του νόμου στην θεραπεία), την “Materia Medica Pura” (που περιγράφει με ακρίβεια τα provings των φαρμάκων) και την θεωρητική εργασία “The Chronic Diseases: Their Peculiar Nature and Their Homeopathic Cure”.
 O Hahnemann πέρασε περισσότερα απο 50 χρόνια, γράφοντας και ξαναγράφοντας το “Organon of Medicine”, εξελίσσοντας τις μεθόδους παρασκευής φαρμάκων και συμπεριλαμβάνοντας τις προόδους στην Χημεία, όπως π.χ τον τρόπο αδιάλυτες ουσίες σε νερό, να γίνουν διαλυτές με λειοτρίβηση, ώστε να ακολουθήσει η διαδοχική αραίωση. Σε όλη την διάρκεια της ζωής του ο Hahnemann δεν σταμάτησε να εργάζεται πάνω στις μεθόδους του, να τις εκλεπτύνει και να τις επεκτείνει και συνολικά πραγματοποίησε 6 εκδόσεις του Organon κατά τις δεκαετίες της πρακτικής του.

gallery/arrow2
www.000webhost.com